Η ομάδα μας διατηρεί στενή συνεργασία με αρχαιολόγους και ερευνά πτυχές της άσκησης μελισσοκομίας από το παρελθόν. Για το σκοπό αυτό, έχουν κατασκευαστεί αντίγραφα κυψελών στα οποία εγκαταστάθηκαν μελίσσια και μελετώνται οι ιδιαιτερότητες της λειτουργίας του σμήνους, δίνονται απαντήσεις γύρω από την άσκηση συγκεκριμένων πρακτικών, ενώ παράλληλα αποτελούν ζωντανή μουσειακή παρουσία για τους φοιτητές του πανεπιστημίου.
Δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα αυτών των κυψελών, αποτελούν το αντίγραφο οριζόντιας μονόστομης κυψέλης 4ου αιώνα π.Χ., με προέλευση την Αττική, και το αντίγραφο οριζόντιας μονόστομης κυψέλης του 7ου αιώνα μ.Χ. από την Κρήτη.
Μέσα από τις μελέτες που πραγματοποιήθηκαν έχουμε αποδείξει ότι με συγκεκριμένη μεθοδολογία το μελίσσι μπορεί να κατευθυνθεί προκειμένου να χτίσει κηρήθρες με τρόπο που εξυπηρετεί περισσότερο τον τρύγο του μελιού.
Η διατήρηση ενός τέτοιου μελισσοκομείου αποτελεί από μόνη της ένα σημαντικό εγχείρημα. Με την προσπάθεια αναβίωσης των παραδοσιακών τεχνικών, όπως οι λιθόχτιστες θυρίδες, αναπαράγονται οι ιστορικές συνθήκες, δίνοντας στον επισκέπτη τη δυνατότητα να έρθει σε άμεση επαφή με τη μελισσοκομική πρακτική του τότε.